|
|
Menzil ilahileri
|
 
Dirilen Ölü
Enes bin Mâlik (R.A.) anlatıyor: '
Gözleri görmeyen yaşlı bir hanımın Saib adında bir genç oğlu vardı.
Daha hayatının baharında olan bu delikanlı Medine vebasına yakalanmıştı.
Uzun zaman hasta yattı.
Bir gün delikanlının ziyaretine gittik.
Fakat maalesef biz orada iken delikanlı ruhunu teslim etti.
Bizde gözlerini kapadık ve üzerine elbisesini örttük.
İçimizden biri annesine:
- Onun için Allah'a dua et. dedi. Annesi:
- Ama o öldü. dedi. Biz:
- Olsun sen yine de dua et. dedik.
Bunun üzerine kadın çocuğun ayak ucuna oturdu,
ayaklarını tuttu ve:
- Allahım, ben isteyerek sana iman ettim.
Senden korktuğum için, putları bıraktım.
Arzumla sırf senin için hicret ettim.
Allahım, puta tapanları bana güldürme,
gücümün yetmeyeceği bu yükü bana yükleme.' diye dua etti.
Alah'a yemin ederim ki, kadın sözünü bitirir bitirmez,
çocuk ayaklarını kımıldatmaya başladı. Sonra da yüzünden örtüyü attı
. Rasulullah (A.S.) ve annesi vefat edinceye kadar da yaşadı.'
|
|
 
Yetim Düşlerim Sana geliyorum Sultan’ım… Buruk acılar içinde;
Yetim düşlerim sensiz öksüz kalıyor Sana geliyorum düşlerimde ..
Ben her gece karanlık kuyuların başında Ateşe düşer gibi içime düşüyorum.
Ben her gece sensiz, Günahın ateşinde üşüyorum. Deliyim ,
Delilere has bir çığırtkanlıkla dövünüyorum.
Hasretin temreni değince gözüme ;
İki damla yaş serinletir içimi Her gece..
Her sabah bir Şahmaran çıkar önüme ,
Günahın zehrini içirir.
Zulmetin karanlığında boğulur giderim.
Her ikindide Güneşe nispet olsun diye yeniden doğarsın içime.
Akşamları hayalim cemaline sarılır,
Dudaklarım ellerinde bayılır gider.
|
 Var Deme!.. Bir göz Hakkı görmezse,
Ona sakın yar deme,
Sana ibret vermezse,
Benim gözüm var deme!..
Görenedir, görene!
Köre nedir, köre ne?
Kulak Hakkı duymazsa,
Kulağım duyar deme,
Duyduğuna uymazsa,
Kulaklarım var deme!..
Duyanadır, duyana!
Sağır nice uyana?
Dil Hakkı zikretmezse,
Fitne olur ademe,
Her nefes şükretmezse,
Sakın dilim var deme!..
Diyenedir, diyene!
Dil gerek bilmeyene...
Bir el Hakka ermezse,
Her işe yarar deme,
Hakkı Hakka vermezse,
Ona elim var deme!..
Tutanadır, tutana!
El gerektir tutuna!..
Ayak Hakka yetmezse,
Adımım uyar deme,
Mescide de gitmezse,
Ayaklarım var deme!..
Gidenedir, gidene!
Ayak gerek bedene!..
Bir can Hakkı bulamzsa,
Sen ona yaşar deme,
Hakta fani olmazsa,
Banim canım var deme!..
Can gerek ki can ola!
Can içre canan bula!..
Aşki Hakkı bulmadan,
Her yanım arar deme,
Hak ile Hak olmadan,
Benim aşkım var deme!..
Bulanadır, bulana!
Kul yolunda buluna!..
 GAFLET UYKUSU
  
Gözlerin Gerçekleri Görmüyor
Kalp Gözün Kapalı Senin
Ne Zaman Uyanacaksın
Gidişin Nereye Böyle
 Uyan Artık Uykudan Gerçekleri Gör Gözlerim Hakka Gönül Ver Sen Gafil Olma Sakın Sen
Hakkı Düşün Daim Haline Şükür Et Sen Açılsın Kalp Gözün Gerçekleri Görsün
Adım Adım Sona İlerlerken Kabre Hakkı Düşün Sen Gül Açsın Bahçende
Allah (c.c) yolunda en büyük sermaye iman ve sevgidir.
Bir şeye inanmayan onu sevemez;
sevemeyen, sevdiğine hizmet edemez.
Bu yol, sevgiyle başlar, sabırla devam eder.
Hak yolunda sabırsız yol alınmaz.
Usulünce gidilmezse, hedefe varılmaz.
Velileri seven, sevginin kerametine ulaşır.
Allah dostlarıyla aynı yolda,
aynı halde ve aynı mecliste bulunmaya sabreden bir kimse,
Hz. Rasûlullah'ın (s.a.v) şu müjdesine erişir:
"Zikir halkasına uğrayan ve onları göğe kadar sarıp kuşatan melekler,
ilâhî huzura çıktığında Allahu Teala her şeyi en iyi
bildiği halde onlara zikir ehlinin hâlini ve niyetlerini sorar.
Onlar da meclislerine katıldıkları zikir ehlinin sırf ilâhî rızâ
ve cemâlullah aşkıyla zikir yaptıklarını beyan ederler.
(Buraya kadar hadis özet olarak verildi. Metin daha uzundur.)
"Sizleri şahit tutarak söylüyorum:
Muhakkak ben onları affettim" buyurur.
Bunun üzerine içlerinden bir melek:
"Yâ Rabbi! Onların içinde bir kimse var ki onlar gibi zikir ehli değildir.
İçlerine zikir için değil, bir ihtiyacı için gelmişti" deyince, Allahu Teala:
"Onlar öyle bir topluluktur ki onlarla oturan şakî
(rahmetten mahrum) olmaz"(Buhâri, Deavât,
67; Müslim, Zikr, 35. (Benzer rivayet)) buyurur.
Allah dostlarının şu güzelliğine bakın! Bir işi için de olsa,
onlarla oturan ve kendileriyle aynı mecliste bulunmaya sabreden kimse,
nasıl onların üzerine inen ilâhî rahmetten nasibini alıyor,
günahından temizleniyor.
Bir de iş niyetiyle değil, sırf Allah rızâsı için
onların meclisine katılan kimseye verilecek ilâhî nasibi ve rahmeti düşünelim.
Evet, düşünelim de o rahmet sofrasına yanaşalım.
Hadiste va'dedilen bu rahmete ulaşmak için bu meclislerin ve
o meclistekilerin münkiri olmamak ve oraya nifak içinde adım
atmamak gerekir. Ayrıca, ilim ve zikir meclislerine iyi niyetle gitmek,
kendini ilahî rahmete muhtaç bilmek, kalbi açmak,
gönülden yalvarmak lazımdır. Bir kimse, iman, sevgi ve edeple
Allah dostlarının meclislerine girer ve gücü yettiği kadar
hadisteki müjdeye ulaşır:
Ebû Zer el-Gıfârî (r.a), anlatıyor: Hz. Peygamber (s.a.v)'e:
"Yâ Rasûlellah! Bir topluluğu sevdiği halele,
onlar gibi amel etmeye güç yetiremeyen
kimse hakkında ne buyurursunuz?'
diye sordum, Efendimiz (a.s):
"Ey Ebû Zeri Sen, sevdiklerinle beraber olacaksın"
buyurdu. Ben de:
"Şüphesiz ben Allah ve Rasülünü seviyorum" dedim.
Efendimiz (a.s):
"Muhakkak ki sen, sevdiklerinle berabersin" buyurdu. Ubâde b. Sabit demiştir ki: Ebû Zer,
bu tür sorularını devam ettirdikçe, Efendimiz (s.a.v) de
aynı cevapları veriyordu.(Buhâri, Edeb, 95; Dârimî, Rikak, 71.)
İmam Sühreverdî (k.s.) der ki:
"Sûfilerin yolunun ilk basamağı iman,
ikincisi ilim, üçüncüsü de amel ederek
iman ve ilmin zevkine ulaşmaktır.
"Müteşebbih" yani işe taklit yoluyla başlayan kimse,
bu manada iman sahibi seviyesindedir. İman,
sûfîlerin yolunun temel esaslarından biridir.
Buna işaret etmek üzere Cüneyd el-Bağdâdî (rah.):
"İman, bizim yolumuzda velayetin tâ kendisidir" demiştir.
(Sühreverdî, Gerçek Tasavvuf, 82.)
İşin temeli sevgi ve imandır,
her şey bunlara bağlı olarak gerçekleşir.
Nakşibendî yolunun önderlerinden İmam
Rabbânî (k.s), bu sevginin kıymetini şöyle ifâde eder:
"Ehlullahı sevmek, Allah'ın en büyük nimetlerinden
birisi sayılmalıdır.
Cenab-ı Hak'tan istenen;
bu muhabbette istikâmet üzere olmaktır.
Bu büyüklere bağlılık sebebiyle hâsıl olan
az bir şey de çok kabul edilmelidir.
Zira o, az değildir."
(İmam Rabbânî, Mektûbât, 142. Mektup.)
Elbette İmanın ve sevginin gereği olarak,
velilerin yolunda gayret, sabır ve seyr-u suluk gerekir.
Bu işin bir de sırf lafta ve gösterişte kalan kısmı vardır ki bu,
kuru bir davadan ibarettir.
Gücü nisbetinde sufilerin
hâlini ve tasavvufun edeplerini elde etmeye çalışmadan,
bu yoldaki ilk adımları atmadan, kendisini onların hedeflerine
ulaştıracak ilk vazifeleri yerine getirmeden, bir ölçüde onların
yaşantı ve sıfatlarına girmeden, sırf dış suret ve kıyafette onlara
benzeyen kimse, gerçekten sûfîlere benzemek isteyen birisi değildir.
O, bu haliyle, sûfîlere değil, daha işin başındaki müteşebbihlere benzemektedir.
Onun bu cemaata nisbeti sadece elbise ve görüntü iledir.
Halbuki sûfilikte önce edeb, sonra elbise gelir.
Ariflerden Ahmed b. er-Rufâî (rah),
ibadet ve edebi unutup sırf dış şekillerle meş olanları şöyle uyarır:
"Güzel ahlaka ulaşmadan,
terbiye ve tezkiye işini bitirmeden sûfilere ait elbise giymek,
mürid için uygun değildir.
Peygamber ve velilerin ahlakıyla ahlaklanmadan,
onların elbisesini giymek, onlarla alay etmek gibidir.
"(Şarânî, el-Envâru'l Kudsiyye, I, 132-133.)
Bununla birlikte, bu tür bir benzeme, eğer gizlice bu yolu karalamak için yapılmıyorsa,
o kimseye bir faydası vardır.
Böyle birisi en azından evliya münkiri olmaz,
Hak dostlarına hor bakmaz,
zikir yapanları alaya almaz.
Bu da onun tövbesine ve terbiye yoluna girmesine vesile olabilir.
Hak aşıkları, güzel hallerini gizlerler.
Kendilerini tanıtacak özel bir kıyafet ve alamet kullanmazlar.
Normal halk gibi giyer, halk gibi yer içerler.
Fakat onlar, halkın içinde Cenab-ı Hak ile beraber olmayı tercih ederler.
Güzel ahlaka önem verirler.
Gönüllerini kin, haset, gösteriş, dünya hırsı, gaflet, ihanet,
haram şeylere muhabbet gibi kötü ahlaklardan temizleyip zikir ve fikir ile huzura ererler.
Halkın gece gündüz dert ettiği basit şeylere rağbet etmezler.
Genelde insanların korktuğu fakirlik, hastalık, yalnızlık
ve ihtiyarlık gibi şeyler, onları fazla korkutmaz ve etkilemez;
çünkü onlar alemlerin sahibi Yüce Mevla'yı iyi
tanımış ve O'na tam teslim olmuşlardır.
Bir kimseye insanların veli veya deli demesi önemli değildir.
Esas hüküm Yüce Allah'a aittir. O, bir kulunu severse,
bütün alem ona düşman olsa ne olur?
Onun sevmediği bir kimseye de bütün
alem dost olsa, o bu dostluktan ne fayda görür?
Sonu
ölümlü
bu
dünyada
Yüce
Yaratıcımıza
teslim
olmaktan başka, emniyet ve saadetimiz yoktur.
Abdest döker günah kiri
Nurlu olur eli yüzü
Terk etme sünneti farzi
Gafil olma kil namazi
Namazdir dinin diregi
Kilanlar bulur cenneti
Gel hey muhammed ummeti
Gafil olma kil namazi
Rasullah mirajda gördü
Aldi ümmetine geli
Unutma islamin sarti
Gafil olma kil namaz
Dönersin kibleye yönü
Alirsin rahmeti nuru
Lazim olur hesap günü
Gafil olma kil namazi
Mahser günü azabindan
Korur cehennem narindan
Korkmazmisin sen kabirden
Gafil olma kil namazi
Melekler senle olurlar
Sagin solunda dururlar
Iblisi ordan kovarlar
Gafil olma kil namazi
ALLAH SEVMEZ BEYNAMAZI
KENDISI DUSEN AGLAMAZ
NICIN HUZURSUZ ANLAMAZ
KALBIM TEMIZ DER BEYNAMAZ
GAFIL OLMA KIL NAMAZI
ALLAH SEVMEZ BEYNAMAZI
GAVSIMI BULDUM
Hiçbir sözü dinletemedim gönlüme
Dermanım sendedir gönlüm seninle
Bir ateş düştüki yanar içimde
Yanarda kimseler anlamaz Gavs’ım.
Sana hasret çeker baktığın yerler
Senin yanındadır hakiki erler
Aşık olan orada gönlünden sever
Gönlümün içinde seni bulmuşum Gavs’ım .
Bir kez baksan diye yüreğim titrer
Dağlar dize gelir himmetin ister
Günahlarım dağ olmuş daha da beter
Dağlar baş eğdi senin aşkınla Gavs’ım.
Zaman akıp gidiyor bir sel gibi
Tutuldum Gavs’ıma yaprak dal gibi
Yanında olmak şekerle bal gibi
Tadına doyulmuyor hiç doymadım ki.
Seni gördüğüm o günden beri
Görmedi gözlerim başka güzeli
Lûtfedin olayım kapının kıtmeri
Ey gönlümün efendisi; Sultanı, Piri.
Elinde var asası
Geliyor nazlı nazlı
Seydam muhabbetin bağı
canım seydam Gavsım benim,
Sen gelince sofiler hep edepte,
Derman oluyor her derde,
Hasretin ateşi var yüreklerde,
Canım seydam Gavsım benim,
Kurban olam bir gülüşüne,
Titreriz seni her görüşte,
Yürürsün sanki başka alemlerde,
Canım seydam Gavsım benim,
Elinde açılır gonca gülleri,
Muhabbetin sarar tüm gönülleri,
Gelir onun hep sevenleri,
Canım seydam Gavsım benim,
Tarikatın zamanıdır
Aşk gönülün harmanıdır
Bu fani yalan dünyada
Zikir derdin dermanıdır
 Tarikatın yolları nur Ona giren huzur bulur Mürşidinin nazarıyla Gelen doğru yolu bulur Geçmişteki sadatlar Her geleni almazlardı Samimi teslim olmayan Hak aşkıyla yanmazlardı Ahir zaman vakit kısa Kapılmayın sakın hırsa Resulullahtan s a v emanet Bu yol ümmet Gavsımıza Kucaklar sarar herkesi Ahlakta örnek dedesi ( s a v ) Günahlardan kurtuluruz Alınca nasuh tövbesi Gavsım himmet eyle bize Şu nefsimiz gelsin dize Uzun lafa hiç gerek yok Bir nazarın yeter bize
Nice sultanlar gitti,nice şahlar,
Ey gönüller! Haydi Gavs’a gidelim.
Çöksün köprüler,açılsın kapılar,
Ey gönüller!Haydi Gavs’a gidelim.
 Hep dönerse arkın bir büyük sele, Neymiş hayatta en büyük mesele, Varmaktır,işte en büyük mesele, Ey gönüller!Haydi Gavs’a gidelim. Ne eş kalır burada,ne de sevgili, Ne gül açar,ne söyler bülbül dili, Söylenen her şey bununla ilgili, Ey gönüller!Haydi Gavs’a gidelim. Rahman nuru gönül teline değmiş, Ve hemen canlılar sıraya girmiş, Bülbül dahi güle boynunu eğmiş, Ey gönüller!Haydi Gavs’a gidelim Görmesin de kullar,kullardan zarar, Ne imiş kârın ve ne imiş zarar, Görünen bir yol var hep Gavs'ı arar, Ey gönüller!Haydi Gavs’a gidelim.
 
Menzil sokaklarında,
Muhteşem rabıtalarında,
Nurlu bakışlarında banada yer var mı seydam?
Kapındaki toz bulutunda,
Saçlarına yağan her yağmur damlasında,
Duaya kalkan avuçlarında,
Evinin bir kenarında banada yer var mı seydam?
Aklının bir ucunda,
Oturduğun her sofrada,
Daldığın her noktada banada yer var mı seydam?
Yaşadığın topraklarda,
Alaha yaptığın hamdlarda,
En güzel gönül tahtında banada yer var mı seydam?
Ahh, dünya ki; bivefa,
Kimseye etmedin, bir vefa,
Zengine sürdürdün hep sefa,
Fakire düşürdün hep cefa,
Üç kuruşluk menfaatı kar sayanlar,
Fakirden fukaradan ekmek çalanlar,
Şerefi namusu hep yok yapanlar,
Seninle beraber yok olur birgün,
Yalanla dolanla iş yapanlar,
Zalime zulume sahip çıkanlar,
Garibanı görünce surat asanlar,
seninle beraber yok olur birgün,
Dön bakalım dünya, durman yakın,
Namerde yedirdin salkımı, merde verdin talkın,
Yokmudur hiç yanında, adaletin hakkın,
Seninde defterini dürerler birgün,
Mesdane sende hayıflanıp durma,
Dünya ya bağlanıp ahiretten olma,
Mürşid eli tutmayı, kemalat sayma,
Solan yaprak gibi, senide, düşürür birgün.
KABENİN ÇİZGİLERİ
MEST EDER GÖZLERİMİ
HER KARIŞI HER YERİ
OKLUYOR BEDENİMİ
 KABE BİR KIBLEGAH"TIR SECDELER ALLAHADIR EBU BEKİR SÖYLERDİ BAKİ OLAN ALLAH"TIR, KABEDE BİR AŞK DÖNER AŞKA BOYANDI ÖMER İYİLİĞİN MERKEZİ KALPLERE SURUR ERER. KABE DAĞLAR ARDINDA UZAKLARDAN GÖRÜLÜR OSMAN AŞKTA SEFADA, HASRETLERE BÜRÜNÜR. ORADA KILINAN NAMAZ. MÜMİNLER GURURLANMAZ, ALİ BİLE AYRILDI DÜNYA KİMSEYE KALMAZ İBRAHİM TEMEL ATTI, İSMAİLE BIRAKTI, NİCE NESİL DOLAŞTI, MUHAMMEDE ULAŞTI.
Getirdin kapına ben istemeden
Kadrini bilmedim belli halimden
Akıl başta değil tutta elimden
Sürüye sürüye götür EFENDİM.
 Bir ben varki bende beni bitiren Bir hal koymaz canda canım götüren Her daim MEVLA‘yla arama giren HAK düşmanı nefsim öldür EFENDİM. Açmış dost bağının gonca gülleri Güle hasret bitmiş şen bülbülleri Sevginden nasipsiz boş gönülleri Rahmet-i deryandan doldur EFENDİM. Elbet biter bir gün dünya telaşım Bir beze sarmadan yunmadan başım EDU lar olmadan benim yoldaşım Yönümü MEVLA‘ya döndür EFENDİM. Fatih der huzura nasıl geleyim Hangi yüzle affım talep edeyim Yokki başka kapı orya gideyim Mücrim-i mahşerde GÜLdür EEFENDİM. Huzuru mahşerde titrek dizlerle Nedamet içinde yaşlı gözlerle Dostlar arasında bu can sizlerle Beraber olmayı ister EFENDİM. Ölmeyince ölüm anı bilinmez Tövbe etmeyince günah silinmez
Myspace Icons 
VAR YA
HANE-İ SAADDET'TE KAPI AÇILIR
ALEME MİS GİBİ KOKUN SAÇILIR
KARŞINDA HER NESNE BİN KAT KÜÇÜLÜR
MERDİVENLERDEN NAZLI İNİŞİN VAR YA.!
 TUTULMUŞ NEFESLER TÜM GÖZLER SENDE NİSA'DA CAN GİTTİ SANKİ BEDENDE CÜBBENE UZANIRKEN İSTEMESEN DE ELLERİN ARASINDAN SEKİŞİN VAR YA.! KULAKLAR SESİNİ DUYDUĞU ZAMAN ZAMAN TÜNELİNDE DURUYOR ZAMAN KARŞINDA ERİMİŞ GÖZ GÖZE O AN 'NASILSINIZ'? DİYE SORUŞUN VAR YA.! HUZURUNDA BİN ÖRTÜYE DOLANSAM BÜKÜLSE BOYNUM, ATEŞTE YANSAM PERİŞAN HALİMDEN BİRAZ UTANSAM YİNE DE MERHAMETLE GÜLÜŞÜN VAR YA.! ADIMIN UZANIR NURLU BİR İZE DÜŞÜRÜR GÖRENİ BİR GARİP KÖZE ADAPTA DURANLAR ÇÖKMÜŞLER DİZE CAMİYE YÜRÜYÜP GİDİŞİN VAR YA.! BİL Kİ GÜLÜNDEDİR CENNET KOKUSU BİL Kİ ELİNDEDİR DÜNYA TAPUSU BİL Kİ AÇILMIŞTIR CENNET KAPISI CAMİDEN İÇERİ GİRİŞİN VAR YA.! DÖKÜLÜR ORADA BÜTÜN GÜNAHLAR FERYATLAR FİGANLAR GÖNÜLDEN AHLAR KIZILDENİZ MİSALİ YARILDI SAFLAR YARATILMIŞA SELAM VERİŞİN VAR YA.! MİHRABA YÜRÜYEN GÜZEL BİR GÖNÜL HUZURA SÜZÜLEN BEDEN SANKİ TÜL KOKUYU TERK ETMİŞ MİLYONLARCA GÜL MİSVAĞI DİŞİNE SÜRÜŞÜN VAR YA.! GURBET ELDE BİR DİYARDA GİBİ İDRAK DIŞI BİR NAZARDA GİBİ HUZURLA DURUŞUN HUZURDA GİBİ TEKBİRLE NAMAZA DURUŞUN VAR YA.! MİHRAPTA İMAMSIN MİHRAPTA MISIN? YOKSA BİR BİLİNMEZ MİHRAKTA MISIN? HUZUR-U İLAHİ'DE YANMAKTA MISIN? SIRRINLA NAMAZI KILIŞIN VAR YA.! SON TAHHİYAT ARTIK SENDEN ESER VAR BEDENDE RUHUNA BİR LATİF YER VAR GÖNLÜNDEN GÖNÜLE BİNBİR SEFER VAR SELAMLA BİZLERE GELİŞİN VAR YA.! TESBİHATA OTURDUN AÇILDI GÜLLER TUTUŞTU KARŞINDA BÜTÜN GÖNÜLLER DUAYA KALKARKEN MÜBAREK ELLER ÖLÜYÜ DİRİLTİR BAKIŞIN VAR YA.! MİHRABA YASLANIP OTURUŞ BİRAZ KARŞINDA SEYYİDLER PÜR EDEP PÜR NAZ BAKIPTA SEYRETMEK NE BÜYÜK BİR HAZ MÜBAREK SAKALINI TUTUŞUN VAR YA.! KABUL VAKTİ,YOLDAN GELEN YOLCU VAR SEFER VAKTİ YOLU OLAN YOLCU VAR BİR YERLERDE HASRET KALAN YOLCU VAR UZATIP ELLERİNİ VERİŞİN VAR YA.! UZATILAN,BU TUTTUĞUM EL MİDİR? NASIL KOKAR,CENNETTEN BİR GÜL MÜDÜR? TUTANLARIN KURTULDUĞU DAL MIDIR? ELİMİ ELİNDE TUTUŞUN VAR YA.! ZİYARETTİR BİR ANDA BİTİVERİR İŞTE ŞİMDİ SIRA ÇOK ÖNEMLİ BİR İŞTE SIRA SIRA DERDİMİZİ DEYİŞTE SESSİZİ KULAĞINA ÇEKİŞİN VAR YA.! VİRDİ OLAN TORPİLLİ ÇOK DİNLERSİN DERDİ OLAN DUA EDER YOLLARSIN BAKIŞINLA UFUKLARI KOLLARSIN ALEMİ SEVGİYLE SARIŞIN VAR YA.! GÜNAHIMIZLA GELDİK EFENDİM, BİZLER ARANDIK,HEP SENİ GÖSTERDİ İZLER HUZURDA YERİNİ ALINCA DİZLER TÖVBE BOHÇASINA DERİŞİN VAR YA.! DERMAN BULDU KALPLER SARILDI YARA ORADA YER DEĞİŞTİ AK İLE KARA GİDERCESİNE YEP YENİ UFUKLARA HEYBETLE YERİNDEN KALKIŞIN VAR YA.!
Demiştin ki "Beni unutma.
Kalbim fırın oldu,
Sen,onda piştin."
Demiştin ya,
Bak,
Yıktım mabedini...
Kolay gelmişti,
Unutulacak gibi değildin!
Öyle ayrıldım yanından
Dönülecek yolum,
Tutunacak dalım,
Diyordum ki;
Sevecek bir gülüm var...
Türküler söylerdi "Bülbüle gül yar"
Bilemedim "göz,göze bakar"
Unutmak kolay,
Unutmamak zor...
Sokaklar dopdolu
Sokaklar,insan
Ne peşinde bunlar?
Bir türlü bilemedim,
Ben de,zamanın ardına düştüm
Karşılaşmadım değil,öğlen-akşam
Ama,sabahı kaybettim
Ama,
Seheri...
Şarkılar söylermiş hep "Unutamam"
Sahibi,cihazı unutmaya kurmuş
Unutmak kolay,
Unutmamak zormuş...
Yolumu kaybettim,yolumu,durun
Beni aranıza alın çocuklar.
Ayağıma batsın taşlar,çalılar
Üşümek istiyorum
Yağsın "dolu kar."
Sakın geç demeyin,sakın çocuklar
Bir yere çıkmıyor,kör bu sokaklar
Bakmayın bembeyaz bir sakalım var
İnanın bekliyor
Bekleyenim var...
Sana geliyordum,billahi sana
Yar belim büküldü,saçlarımda kar
Dizlerim ağrıyor,çıkmaz sokaklar
Ne de artık geri,
Dönecek gücüm var...
Kimse söylemedi,vallahi kimse
Şarkılar,türküler hep yalan söyler
Nereden bilirdim,
Nerden bilirdim,
Kolaymış unutmak,
Unutmamak zor
Delip geçer yüreğimi feryadlar
Bitirir beni ağlayan çocuklar
Şehid üstüne şehid veren analar
Parçalanır içim, ki ne parçalanır...
Bomba üstüne bombalar yağar
Vurmayı, öldürmeyi barış sayar
Çözemedim bu nasıl barış, nasıl ayar
Parçalanır içim, ki ne parçalanır...
Savaş ile büyür minik bebekler
Allah için yerlere yığılır şehidler
Birkez daha yıkılır nice ümidler
Parçalanır içim, ki ne parçalanır...
Yaktılar, yıktılar nice nice yuvayı
Söndürdüler daha dün tüten bacayı
Kirlettiler bacıların namusunu, ırzını
Parçalanır içim, ki ne parçalanır...
ETHEM der; Rabbim Sen yücesin
Şüphesiz Sen bilen, Sen eyleyensin
Cümlemizin halini gören ve işitensin
Parçalanır içim, ki ne parçalanır..!!
YÜZÜNDE NUR PARLIYOR NAZLI BACIMIN
KABENİN ÖRTÜSÜNÜ TAKMIŞ BAŞINA
FEDA OLSUN SON DAMLASI BİLE KANIMIN
KURBAN OLSUN CİHAN TEK BİR KAŞINA
ASMA GÜLYÜZÜNÜ EY BAŞIMIN TACI
BİLİR HALİMİZİ ELBET O DERTLER DERMANI
DİNİ ÖZ VATANDA YAŞAYAMAMAK ÇOK ACI
DOGRUYADA DÖNER BU ÇARKIN DEVRANI
DÖNME DAVANDAN YILMA BACIM YIKILMA
TESETTÜR ŞEREFİNDİR AMAN HA UTANMA
SANA DİL UZATANLARA BOŞVER ALDIRMA
ÖVÜN SEN BAŞINDAKİ KABENİN ÖRTÜSÜDÜR
Yüregim yanar sizlar
Gözlerim akar durmaz
Ben seydami sevdikce
Kalbim atar durmaz
Tut elimden birakma beni
Bak yüzüme güldür beni
Mahrum etme seni seveni
Gavsim benim seydam benim
Kalbim paslanmis bir demir gibi
Senin yüzün parlayan bir nur gibi
Sana geldim bir garip gibi
Himmet eyle gavsim benim
Gonca güller açılırken
Bülbüller hep ötüşürken
Kelebekler uçuşurken
Garip gönlüm Allah diyor
Kimler ölür kimler doğar
Bu dünyaya kimler kanar
Açan yaprak birgün solar
Garip gönlüm Allah diyor
Peygamberini gönderdi
Kur-an'la öğütler verdi
Kötü yollardan dönderdi
Garip gönlüm Allah diyor
Caddelerde sokaklarda
Köy şehir kasabalarda
İşimizde çalışmada
Garip gönlüm Allah diyor
Rüzgarlarda yağmurlarda
Yağan karda dolularda
Sıcaklarda soğuklarda
Garip gönlüm Allah diyor
Takdir olunup yaratıldık
Yaratanca ilk anıldık
Çok zamanlar gafil kaldık
Garip gönlüm Allah diyor
ben gidemedim kusum
senin gibi olsaydi kanatlarim
biran burada durmazdim
sen git kusum
selamlar soyle o hazrete
dualarina katsin beni
sen gor onun gul suretini
sen op ellerini
belki kabul etmezdi ben gibi cahili
sever ama kusum seni
uc kusum duraksiz hadi
buralarda bekleme pisim
var git onun yanina
sokul iyice koynuna
tevbeler al ben adina
sen konusursun onunla
var git hadi guzel pisim
sen de durma be toprak
verdigim tek lokma hatrina
eger birgun doyurduysam karnini
git menzile be toprak
yollar irak gelmez sana
tutmaz kimseler seni buralarda
kuslarla,pisilerle,toprakla
selamlar gonderdim sana
duydun mu
kabul ettin mi huzuruna
GAVS’LA GÖNÜLDEN BİR SÖYLEŞİ
Sordum, niçin nazlısınız?
Dedi, bu tedbir almaktır.
 Dedim, gönlünüz geniştir. Dedi, gönülsüzler vardır. Sordum, zayıflar no’lacak? Dedi, vefa taşımaktır.
Sordum, mesleğiniz nedir? Dedi, çözüp bağışlamaktır. Sordum, çözmek nasıl olur? Dedi, kalbi boşaltmaktır.
Sordum, yarin isteği ne? Dedi, samimi olmaktır. Sordum, samimiyet nedir? Dedi, hep yâre bakmaktır.
Sordum, zikrin aslı nedir? Dedi, Allah’la olmaktır. Sordum, buna çare nedir? Dedi, dostunu bulmaktır. Sordum, dostlar neyi sever? Dedi, hizmete koşmaktır. Sordum, hizmetten gaye ne? Dedi, nefsini kırmaktır. Sordum, işin aslı nedir? Dedi, mert insan olmaktır.
Abdulbaki Sultanım
Menzilin Seyyidleri
Abdulhakim Büyükleri
Muhammed Raşid Gülleri
Abdulbaki Sultane
Sarığı Kardan Aktır
Sultanım Temiz Paktır
O Abdulemin Şahtır
Himmet Eden İlaçtır
Dişleri Nur İncidir
Kimliği Pek Yücedir
Endamı Resul İdir
Kokusu Misk-Amberdir
Sultanım Başım Tacım
Yoluna Feda Canım
Himmetine Muhtacım
Abdulbaki Sultanım
Yar ey Yar ey Yar ey Yar
Abdulbaki sultaney
Hem Şeker Hemde Balım
Abdulbaki Sultanım
NE ZAMANDAN BERİ BURDASIN
   
|
|
|
|
Tools 
dakika 
saniye misafirim oldunuz... 
